http://www.verdeelstuk.nl/index.htmlLaatste nieuwsnl-nloc@verdeelstuk.nlCopyright 2009 Olando Cuppers2009-12-14T12:31:11+01:00 hourly 1 2000-01-01T12:00+00:00 Sun, 22 Mar 2009 22:24:53 +0100oc@verdeelstuk.nlActiviteiten2009-12-14T12:31:11+01:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/3a8869c8e4927885f51ff89e923bfa70-23.php#unique-entry-id-23http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/3a8869c8e4927885f51ff89e923bfa70-23.php#unique-entry-id-23

Afgelopen zaterdag 12 december was de jaarlijkse bindingsavond in de Boxhof te Velddriel. Deze avond was weer een groot succes met toespraken van commandant de heer Kramer en onze net van vakantie teruggekeerde burgemeester mevrouw Boerma. Er werden ook weer de nodige diploma’s en certificaten uitgereikt, maar het hoogtepunt van de avond betrof het uitreiken van een lintje aan Theo de Leeuw voor zijn 31 jaar trouwe dienst als vrijwillig brandweerman. De avond werd opgeluisterd door welbekende band. Hun muziek zorgde ervoor dat bij Toon Vervoort, maar ook bij anderen de voetjes van de vloer gingen. Het was weer top, wij bedanken een ieder die deze avond mogelijk heeft gemaakt voor de goede verzorging en het gezellig samenzijn.]]>oc@verdeelstuk.nlActiviteitenFun2009-05-24T23:25:06+02:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/af28ee082ea87856e0c74c0c7923ed83-21.php#unique-entry-id-21http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/af28ee082ea87856e0c74c0c7923ed83-21.php#unique-entry-id-21

Zaterdag 13 mei, motortoertocht richting de Veluwe. We vertrokken met 9 man rond een uur of elf. Het weer zat mee, zonnig en droog, weinig wind. Vanaf de kazerne met reden we met ronkende motoren richting Rhenen, onderweg passeerden we de kleine dorpen Neerijnen, Zoelen en Ommeren. Na de nodige kilometers afgelegd te hebben, moest er gezorgd worden voor de inwendige mens, een stop in uitspanning d’Oude Herbergh, waar we genoten van een uitsmijter, poffertjes, sate of andere lekkernijen. Met gevulde magen vervolgden we onze weg en kwamen langs Wageningen, Arnhem, Lunteren en Amerongen. We deden ook natuurgebied de Posbank aan, zeer de moeite waard, zeker als je op wegen rijdt waar je eigenlijk niet mag komen. En al werden we gewaarschuwd door een wuivende menigte, we deden gewoon of onze neuzen bloedden. De tweede stop was voor een bak koffie, wat krijg je een droge mond op zo’n motor. Via Doorn, Culemborg, Buren en Buurmalsen reden we zonder file over de wel bekende Martinus Nijhofbrug richting onze vertrouwde kazerne. Een prachtige tocht van zo’n 240 kilometer in misschien wel het mooiste seizoen in Nederland, de lente !

Door: Joop Blok]]>oc@verdeelstuk.nlWedstrijden2009-04-16T21:28:50+02:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/2cc3febddc30bb55d59be84279ea437f-20.php#unique-entry-id-20http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/2cc3febddc30bb55d59be84279ea437f-20.php#unique-entry-id-20

Op zaterdag 4 april heeft een vaardigheidsploeg van Maasdriel-Oost deelgenomen aan de Provinciale 112 vaardigheidstraining te Lochem. Ondanks de beperkte voorbereiding heeft deze ploeg de 4e plaats behaald. De ploeg was als volgt samengesteld:

• Bevelvoerder Marco Vos
• 1 Joop Blok
• 2 Mark Adriaanse
• 3 Dave Bekers
• 4 Jan van Kraanen
• Pompbediende John van Heel

Het volgende scenario was uitgezet: Bevelvoerder Marco kreeg een schriftelijke melding. Er was rookontwikkeling gesignaleerd bij het bedrijf “For Farmers” Kwinkweer 12-13 te Lochem. Na info opgevraagd te hebben bij de A.C. bleek dat het hier om een veevoederbedrijf ging, waar op dat moment onderhoudswerkzaamheden plaatsvonden. De melding was gedaan door de bedrijfshulpverlener, welke ons ter plekke zou opvangen. Ter plaatse bleek bij de verkenning dat er brand was in een busje. Een zuurstof-acetyleenlasapparaat dat in de buurt van het busje stond moest veilig gesteld worden. Na deze klus geklaard te hebben, stuitten we op het 1e slachtoffer. Dit slachtoffer had een beenbreuk en moest in de houttrackgreep worden vervoerd,waarbij het geblesseerde been op het gezonde been werd gelegd. (3 en 4) Na verdere verkenning troffen we de chauffeur van de heftruck aan. Deze werd nadat hij buiten gebracht was, getroffen door een hartstilstand. Voor 3 en 4 bestond de opdracht toen uit REANIMATIE, welke 5 minuten duurde. Onderwijl waren 1 en 2 op verdere verkenning gegaan, zij vonden een persoon, bekneld onder een pallet van de heftruck. De hefkussens werden bij deze actie ingezet en samen met het ambulancepersoneel werd dit slachtoffer bevrijd. De inzet was geklaard.

Al met al was deze actie een mooie en leerzame inzet. En niet te vergeten een geslaagde en gezellige dag met de collega’s.De volgende vaardigheidstraining zal het deelnemen aan de regiovaardigheidstraining zijn, op 27 juni te Maurik.

Tijdens de prijsuitreiking werd onze veteraan Jan van Kraanen welverdiend in het zonnetje gezet wegens laatste deelname aan een wedstrijd. Nogmaals bedankt Jan, we zullen je missen!

In het foto-album zijn een 10-tal foto’s geplaatst van de dag.

Door: Joop Blok]]>oc@verdeelstuk.nlFunKids2009-03-30T23:56:24+02:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/b4885f7c109bfa995b9ac94fba82dbc0-18.php#unique-entry-id-18http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/b4885f7c109bfa995b9ac94fba82dbc0-18.php#unique-entry-id-18
Door: Joop Blok]]>oc@verdeelstuk.nlLadiesFunActiviteiten2009-03-25T20:14:29+01:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/db76b5ec7d2536c685a4b37186286b48-17.php#unique-entry-id-17http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/db76b5ec7d2536c685a4b37186286b48-17.php#unique-entry-id-17
Het was weer tijd voor een Ladies Night.

Maandag 16 maart, een groot aantal van de mannen op wintersport, maar de thuisblijvende vrouwen werden niet vergeten. Voor hen was er een heuse workshop make-up georganiseerd. Deze workshop werd gegeven door Judith van Purity Beautycenter Ariane Inden Cosmetics uit Kerkdriel.

De tafel in de kantine stond die avond vol make-up en zelf meegebrachte spiegels. Na een uitleg van Judith en een grondige reiniging van onze gezichten konden we aan de slag. Te beginnen met een camoufllagecreme om de minpuntjes in onze gezichten te verdoezelen. Van deze crème is weinig gebruikt, want die minpunten zijn er praktisch niet. De camouflagecrème werd opgevolgd door de foundation, heel mooi en natuurlijk. Toen waren onze ogen aan de beurt, een ieder koos een kleur en kreeg daarbij advies. Met zulke mooie ogen wilden we ook allemaal de lippen van Angelina Jolie. Dat was voor Judith een fluitje van een cent. Als finishing touch mocht een ieder nog even met de blusher aan de gang en het moet gezegd worden, de resultaten waren verbluffend!

Kortom een hele leuke, leerzame maar zeker ook gezellige avond.
Jolanda, Willie, Diane en Maryse bedankt voor de organisatie.
Het was top!

Door: Helma Blok
]]>oc@verdeelstuk.nlWintersportFunActviteiten2009-03-18T23:55:00+01:00http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/ea886eccefc6490aba9286fb4a62b061-0.php#unique-entry-id-0http://www.verdeelstuk.nl/page3/files/ea886eccefc6490aba9286fb4a62b061-0.php#unique-entry-id-0

Schwendau/Mayrhofen, 13 -16 maart 2009.

Na veel voorbereiding vertrokken we dan eindelijk op vrijdagavond rond een uur of acht. De bus van de Juijn was er met twee chauffeurs, Toon en Maarten, helemaal klaar voor en wij na een roerend afscheid van partners, kinderen en mede-korpsleden ook. In de bus volgde direct het uitdelen van tasjes met proviand en de prachtige kobaltblauwe polo’s met zeer toepasselijke en originele opdruk „Geschikt-Ongeschikt” op de borst en „Brandweer Maasdriel-Oost” op de rug. De bus compleet volgeladen met boodschappen, meer dan genoeg om dit weekend te overleven zonder enige honger of dorst en perfect verzorgd door Henk, reed richting onze bestemming.

De reis, zo’n 900 kilometer, verliep zeer voorspoedig mede door het goed
meegebrachte humeur van een ieder en de mooie maar vooral spannende films die Rini voor ons geregeld had. Met de kussens en slaapzakken bij de hand was het voor een aantal van ons geen probleem een tukkie te doen.
De zon was net op, net als de meesten van ons, bij de aankomst rond 7.30 uur in Schwendau. Na zo’n pittig nachtje ging het ontbijt van ons gastrestaurant Sidan er prima in, van een „lekker bakkie” verdwijnt de slaap vanzelf uit je ogen. Vervolgens tijd voor verdere actie, bus uitladen en een plekje vinden in “ons” nog niet geheel gereinigde huis. Geen probleem, lieve Lidy zou nog wel even verder kuisen, en wij konden onze spullen wel ergens kwijt!

De rest van de dag verdeelde de groep zich in kleinere groepen met ieder zijn eigen bezigheden, skiën, snowboarden, wandelen, fietsen en niet te vergeten, maar heel belangrijk, de indeling van de slaapvertrekken.
Rond 16.00 uur werd gezamenlijk afgesproken voor de belangrijkste en meest vermoeiende activiteit van de dag, de Apres-ski in ons eigen Schwendau aan de voet van de berg en lift. Een ieder denkt dat er dan alleen maar gedronken wordt, maar niets is minder waar. We delen stickers uit, verrichten haarmetingen en houden ons bezig met de choreografie van de meest ingewikkelde dansjes, waarbij we veel aandacht en bekijks hebben van andere wintersporters en de plaatselijke bevolking. Dit alles draagt dan logischerwijs weer bij een een zeer geslaagde avond voor zowel ons als barpersoneel en andere Apres-ski gangers.

Met wat spierpijn gingen we rond 19.00 uur terug naar ons huis voor een overheerlijk balletje en drankje van Henk. De eetlust was opgewekt voor het diner, dus na het opfrissen gelijk op weg naar restaurant Sidan voor een gerecht naar keuze. Na een dagje actief in de buitenlucht smaakt alles nog betáh en de verzorging van de goedlachse serveerster Ildy droeg daar ook zeker aan bij. De bel voor de laatste ronde kondigde het laatste drankje aan in ons complex en na deze versnapering ging in de slaapkamers maar ook bij een aantal van ons het licht uit. De eerste avond lagen we dan wel netjes op tijd in bed, maar door alle stoere verhalen en schuine moppen was het toch nog laat voordat een ieder de ogen pas echt tot rust kwam.

Zondag, de tweede dag, was het helaas niet de zon die ons wekte want buiten zag het er mistig uit. Eerst maar weer een lekker ontbijt in het Sidan en daarna wederom actie. Een aantal van ons kozen ervoor om vanwege de mist beneden te blijven voor een wandeling. De echte waaghalzen gingen naar boven om te skiën. Het zicht was slecht, de mist behoorlijk dicht, maar toch ging het skiën boven verwachting. Ook hier mag even gezegd worden dat we met de jongens onder elkaar veelal aan het skiën en boarden zijn en de stops beperken tot een lunch of een enkel drankje (als het er al van kwam door al die afdalingen)

Na een goeie, intensieve en spannende ski-dag zouden we om 16.00 uur in de Icebar in Mayrhofen zijn, waar onder andere de thuisblijvers ons op zouden wachten. De skigroep was maar net op tijd bij de laatste lift, die ons door slim uitdenken van Marco, via via alsnog naar Mayrhofen zou leiden als we maar niet het woord Mayrhofen zouden noemen bij de liftbediende die ons opwachtte. Dave als laatste afdalend, zoals gewoonlijk, zei zonder na te denken onder aan de lift echter: „NEE, we moeten naar Mayrhofen! FOUT Dave!! Zijn snelle reactie zorgde ervoor dat we een andere lift moesten nemen en daardoor middels taxi en omweg later in de Icebar arriveerden. Het feest was al in volle gang maar daar hadden wij geen moeite mee. We plakten weer volop stickers op de vrouwelijke feestvierders en een enkele mannelijke begeleider en maakten nog een dansje. De voetjes gingen niet alleen van de vloer maar ook van de tafel en de bar. Het feestje was weer helemaal top totdat Jan ons, zoals de dag ervoor ook al, waarschuwde om richting huis te gaan. Hij dreef de kudde naar buiten en de taxi’s stonden voor.
Restaurant Sidan was voor het diner weer even gastvrij als altijd! Met volle maag keerden we weer terug in ons huis, de apres-ski had wel zijn tol geeist, dus na een natje dook een ieder het bed weer in. En als alles dan ligt komen de verhalen wederom los en worden de laatste tips doorgesproken.

Maandag, alweer de laatste dag, Time flies when you’re havin’ fun!
Het weer was écht super, volop zon, fantastische sneeuw, wat wil je nog meer.
Betere condities om deze dagen af te sluiten zijn er niet. Met zijn allen volop genoten op de ski’s en boards. Even spannend werd het nog wel, toen Olando onze laatste acties op film wilde vastleggen. Duidelijk werden we door hem geïnstrueerd vooral 1 voor 1 naar beneden te komen en ruimte te laten tussen elkaar. Een voor een zouden we dus richting de camera skiën. Eerst de boarders Dave en Stan en vervolgens de rest met onder andere Richard. Deze gaf Olando het sneeuwgordijn waar hij , camera-technisch om vroeg en hij moest heel even de handschoen langs de lens halen om zich opnieuw te focussen. Joop en Peter gingen tegen de instructies van Olando in tóch tegelijk naar beneden, zonder af te spreken wie welke richting op ging. Op een meter afstand voor onze cameraman draaide dit uit op een gigantische botsing tussen Joop en Peter. Als één front, of Blok, namen zij cameraman Olando mee, ski’s en andere attributen vlogen na de klap over de baan. Omstanders schrokken, wilden de banaan al alarmeren, maar stoere brandweermannen kunnen tegen een stootje. Bovendien stond Marco binnen luttele seconden met skies nog aan al bij de plaats van het ongeval, terwijl deze eigenlijk een metertje of 20 lager stond bij impact. Hoe dan ook: even herpakken, spullen oprapen en met de nodige pijn gewoon weer doorgaan. Volgens laatste info gaat het lachen zelfs nu nog moeilijk en met de nodige pijn op de ribben!

Niet al te laat naar beneden deze dag want er moest nog het nodige gebeuren. Het opruimen van onze spullen konden we immers niet aan lieve Lidy overlaten en het thuisfront verwachtte ook nog iets. Dus spullen inpakken, bus inladen en vooraf nog een bezoek aan de plaatselijke dorpswinkels voor wat souvenirs.
Om 18.00 uur afscheidsdiner in het Sidan. Buikjes gevuld de bus in waar de chauffeurs, Toon en Maarten, alweer klaarzaten voor de reis terug.
Het werd dankzij deze twee mannen weer een fantastische tocht, zij verdienen
alle lof. Rond het krieken van de dag (07.00 uur) arriveerden we weer bij de ons zo vertrouwde kazerne waar we werden verwelkomd met een heus ontbijt en enkele enthousiaste collega’s. Dat is nog eens een warme thuiskomst. Toon, je kunt niet alleen goed sturen, verrassingen gaan je ook goed af. Iedereen liet zich de broodjes goed smaken en daarna was het echt op. Moe, maar voldaan, bepakt en bezakt keerde iedereen huiswaarts. Het was een zeer geslaagd weekend, dat zeker voor herhaling vatbaar is. Wij zijn het er in ieder geval over eens, volgend jaar maart gaan we er hopelijk met een heleboel anderen weer voor!

Het (zéér GESCHIKT) brandweerskiteam 2009
]]>